Stilte van de natuur

Wat kan een mens in stilte in de natuur toch een hoop antwoorden krijgen om verder te groeien.

Ik ben net terug van een weekje stilte in de natuur op het eiland Mykonos. Even terug naar mezelf met mezelf, dat heeft ieder mens nodig op z’n tijd.

 Weer terug in Nederland laat de terugreis naar huis al gelijk zien wat zo’n weekje stilte in de natuur je allemaal heeft verteld. Binnen nog geen uur na landing al thuis, en dat met openbaar vervoer. Maar in dat uur voel je al meteen weer de negativiteit die zoveel mensen tegenwoordig uitstralen. Bijvoorbeeld een jongeman met 2 stafferdson terriers zonder lijntje, 1 op z’n arm de ander loopt als verslagen achter het baasje aan. Het hondje op z’n arm begint te piepen als reactie op het fluitsignaal van de conducteur. Baasje bijt hard in het hondjes oor. Hondje weer stil.

Hard komt er nog een groepje gekleurde mensen aanlopen en halen net dezelfde trein. Het baasje en de hondjes zijn in no time vetrokken met op zijn gezicht duidelijk af te lezen dat hij niet wenste een kleine ruimte te delen met deze mensen. Waarschijnlijk zal hij  z’n woede thuis wel africhten op z’n staffordson schoothondjes met op de achtergrond heavy metal muziek.

 Thuis aangekomen zaten m’n 2 buurvriendinnen Carolien en Adinda en niet te vergeten Fayza al op me te wachten, met een koud biertje klaar in de tuin. Vergeleken met Griekenland een groene oase van "stilte"maar dan in het klein. Zelfs het oprollen van de tuinslang geeft in stilte al de juiste antwoorden op je vragen.

Zo’n weekje stilte geeft mij weer de kracht om in ieder geval nog een jaartje door te gaan als onafhankelijk raadslid in de Delftse politiek. Ik moet dan wel wat vaker tijd vrijmaken om in de natuur de stilte weer op te zoeken om die kracht ook blijven te houden. Want dat uurtje in de trein heeft ook wel weer bewezen dat de negativiteit in ons kleine landje ook wel energie weg slurpt.

Gelukkig hebben we nog de ruimte om weer energie op te doen in de stilte van de natuur. Zo kan het in de Delftse Hout of de Bieslandse bovenpolder een oase van rust zijn, zeker als de windrichting goed is en je de a13 niet zo hoort. Ik moet toegeven dat echte stilte op deze plekken niet meer mogelijk is, maar er is toch zeker zoveel moois wat de natuur hier te bieden heeft.

Waar we wel nog van stilte in de natuur kunnen genieten is het Midden Delfland gebied. Daar zijn het nog echt de weidevogels, zangvogels, kikkers en insecten die voor het beetje geluid zorgen.   Wat mij betreft zal die a4 daar nooit komen. Anders nemen we ook weer datgene van de mensen af wat een ieder zo nodig heeft op z’n tijd. De stilte van de natuur.