Begin van Boogschutter

De boogschutter dankt zijn naam aan de tijd van het jaar waarin de rivier droog stond en de legers met pijl en boog uittrokken om het land van anderen te veroveren. En dat is inderdaad wat een boogschutter-geborenen doet. De laagontwikkelde boogschutter doet dat niet openlijk, maar verborgen achter hoogdravende taal en een innemend schijnbaar hartelijk warm optreden. De hoogontwikkelde boogschutter geborene kent een diep conflict: hij/zij lijdt onder de visie van het beloofde land, maar kan zich niet losmaken van het paard, van de aardsheid in zichzelf. Hij/Zij zoekt god ver weg. Mateloosheid en innerlijke leegte zijn de problemen waar hij/zij onder lijdt.

Gevaar, Ondergang, Verwarring

Gevaar ontstaat, waar iemand zich veilig voelt op zijn plaats.

Ondergang dreigt, waar iemand zijn bezit tracht te handhaven.

Verwarring ontstaat, waar iemand alles in orde heeft.

de juiste weg

Het is beter tijdig op te houden dan te trachten vast te houden en te vullen. Terugtrekken wanneer het werk is volbracht, dat is de Weg van de Hemel.

Ida en Pingala

Als de Ida en Pingala in balans zijn, transformeren zij de chakra’s in pure lichtkracht en een schitterende aura. De hoogste vorm van magie is dan mogelijk.

Ida is in de mystiek en yogaleer een nadi: een kanaal voor prana, of levensenergie, ook wel een psychische zenuw genoemd.

Ida en Pingala worden vaak in verband gebracht met de twee hemisferen van de hersenen.

Ida wordt geassocieerd met de maanenergie, introversie en vrouwelijke en verkoelende energie. Het is een van de kanalen die de stuitchakra met de kruinchakra verbindt. Het zou van de rechter testikel naar het linker neusgat stromen en wordt gelinkt aan de rivier de Ganges.

Pingala is de tegenhanger van ida en wordt in verband gebracht met het rechter neusgat. Pingala wordt geassocieerd met de zonne-energie, extraversie en de mannelijke en opwarmende energie.

11 november 1918, einde Eerste Wereldoorlog

Er lopen paarden leeg met losse teugel.

Reeds waait de tijd weg van de roem van de slag.

Wat blijft er over van het heldendom?

Een weke heuvel, die onkruid voert

als flarden van een vlag.

Dankbaar

Er is veel, grote en kleine dingen, om dankbaar voor te zijn. Overal ter wereld tonen mensen op ieder moment van de dag hun dankbaarheid. Aan Boeddha, Ganesha, Shiva, Maria. Of aan elkaar.Door bloemen te brengen, wat rijst neer te zetten, een kaars aan te steken, wierook te branden. Dankjewel kun je niet vaak genoeg zeggen.

Bron: Happinez nummer 7 2011

Verandering

Pijn duidt op verandering; verandering, ten goede of ten kwade, veroorzaakt nu eenmaal een zekere mate van pijn; verandering is immers geboorte en dood tegelijk.

Allerheiligen en allerzielen


De traditie om begin november, als het seizoen van het leven écht afgelopen is, de doden te gedenken, stamt uit voorchristelijke tijden. Het christendom nam deze gewoonte naadloos over. En exporteerde haar ook weer naar andere werelddelen.
Vooral in Mexico, maar ook in andere landen in Latijns-Amerika, werd in augustus het feest van de doden ( Dia de los muertes) gevierd). Onder invloed van missionarissen werd het feest verplaatst naar 1 en 2 november. Maar iets van het oude karakter heeft het feest wel behouden.
De graven van familieleden en vrienden worden versierd, men brengt voedseloffers. Maar de dood wordt bij deze gelegenheid ook uitgedaagd en belachelijk gemaakt. Bekende Mexicanen zien soms spottende memoriam’s over zichzelf in kranten verschijnen. Kinderen krijgen schedels met snoep.  Sowieso zijn skeletten op deze dag alomtegenwoordig.
Ook in het Noord-Amerikaanse Halloween en hier in Europa zijn van dit feest duidelijk sporen te vinden.